در پردازش linear phase تمام فرکانسها به اندازه هم تاخیر دارن، پس صدا دچار تغییر فاز نمیشه. همین باعث میشه که صدا شفاف باشه، ولی عارضهش pre-ringing پیش میاد، که باعث میشه ترنزینتها یه خورده پختر صدا بدن و پانچ کمتر بشه. معمولا در مسترینگ دیجیتال به کار میاد.
در پردازش minimum phase کمی تاخیر داریم، در فرکانسهای پایین بیشتر و در فرکانسهای بالا کمتر؛ به خاطر همین تاخیر، کمی تغییر فاز هم اتفاق میوفته. صدا موزیکالتر و طبیعیتره، ترنزینتها نرمتر صدا میدن، ولی اون تاخیر فاز، ایمج رو کمی به هم میریزه و رو تفکیک صوتی اثر میذاره. بیشتر در میکس بیشتر به کار میاد. دیوایسهای آنالوگ همه minimum phase هستن.
در پردازش natural phase انگار یه مصالحهای بین linear phase و minimum phase انجام میشه، یه چیزیه بین این دو تا.